:)
รู้สึกเหมือนกับว่าจะมีเรื่องดีๆเกิดขึ้นเร็วๆนี้ เราเองก็รออยู่ .. น่าจะภายในสิ้นเดือนจะเห็นอะไรที่ชัดเจนมากขึ้นไว้จะเอาเล่าให้ฟังเพิ่มเติมแล้วกัน ..
กลับมาสู่ชีวิตธรรมดาๆ อยู่ไปวันๆ ทำงานไปวันๆ อู้ไปวันๆ .. เหมือนชีวิตมีเป้าหมาย แต่มันจับต้องไม่ได้ ..
ตอนนี้อากาศหนาว สำหรับเราน่าจะเรียกว่าหนาวจัด เกิดมาไม่เคยจะเจอ .. วันแรกที่กลับมาหลังจากทริปเที่ยวกรุงเทพ ที่ปักกิ่งอุณหภูมิ 0 องศาเซลเซียสถ้วน .. หนาวเนอะ ..
แต่สองชั่วโมงต่อเรากลับมาสู่ชีวิตจริงที่อากาศ - 2 ที่ต้าเหลียน ..
แต่นั่นมันเรื่องเมื่อเกือบเดือนนึงมาแล้วนะ .. ตอนนี้หนาวขึ้นเล็กน้อย บางวันก็หนาวมากหน่อย บางวันก็ หนาวน้อยหน่อย อุณหภูมิ น่าจะประมาน -5 ถึง 5 องศา .. แต่สบายมากเพราะเราพยายามจะไม่ออกไปไหนเลย ตอนกลางวันก็กินม่าม่าคัพเอา ที่บ้านก็ซื้ออาหารแห้งๆไปตุนไว้ หวังว่าจะผ่านชีวิตช่วงนี้ไปได้โดยปลอดภัยนะค้าบ .. (อวยพรให้ตัวเอง)
สิ่งที่ต่างกับหน้าหนาวที่เมืองไทยก็คือ "หิมะ" ใช่้แล้ว ในที่สุดก็ได้เห็นหิมะตกจริงๆจังๆซักที ..
เหตุเกิดในระหว่างเวลาทำงาน อยู่ดีๆพวกเพื่อนที่ทำงานก็คุยอะไรกันไม่รู้แล้วก็วิ่งไปดูกันที่หน้าต่าง เรานินทาในใจว่าไอ้พวกนี้ ตื่นตูมยังกะเกิดมาไม่เคยพบเคยเห็น แล้วก็วิ่งตามชาวบ้านเค้าไปดูด้วย สวยดี .. น้องแผนกญี่ปุ่น 55
หลังจากเลิกงานเราเดินกลับบ้านก็ยังตกอยู่อีก โรแมนติกชะมัดเดิน ท่ามกลางหิมะตกเบาๆและแสงไฟสลัวๆ ..
พอตื่นเช้าขึ้นมาก็เห็นต้าเหลียนแบบที่ขาวไปทั้งเมือง เหมือนกับโรยปูนขาวเลย ต่างก็ที่ว่า ปูนขาวมันไม่หนาวและลื่น！..
ลื่นหัวแตกเลย .. จริงๆก็ยังไม่เคยล้มจนได้อายอะไรนะ แต่เวลาเดินก็ต้องค่อยๆเดิน .. เพิ่งเห็นข้อเสียของหิมะก็คือเรื่องนี้แหละ .. เคยเห็นที่ช่องฟรีสตู้เย็นจะมีน้ำแข็งเกาะใช่มะ .. ถ้าไปขูดๆๆ มาก็จะได้มาเป็นน้ำแข็งใสเป็นชามๆเลย .. ไอ้เจ้าน้ำแข็งใสพวกนี้ มันมีอยู่เพียบเลยตลอดทางเดิน เวลาคนแรกย่ำลงไปมันก็แค่ยวบๆ แต่พอคนถัดๆมา มันเริ่มเกาะตัวเป็นน้ำแข็งก้อน คนหลังๆที่เดินผ่าน ก็เหมือนกับเดินกันบนลานน้ำแข็งอย่างงั้นเลย ..
ตอนเด็กๆเคยกินนะ น้ำแข็งใสที่ขูดมาจากช่องฟรีสในตู้เย็น แต่ยังไม่เคยลองกินหิมะใส่เฮลสบลูบอยที่นี่สักที ..
เรานั้นไม่เคยจะชอบเลยหน้าหนาว ฝังใจมาตั้งแต่เด็ก กี่ปีๆก็เจอแต่ข่าวหน้าหนาวแล้วมีคนทางเหนือหนาวตาย .. เราเลยชื่นชอบในสิ่งที่ตรงข้ามคือหน้าร้อน อาจจะเป็นเพราะว่าปิดเทอม ไม่งั้นก็เป็นเวลาที่อยู่อย่างสบายๆไม่ต้องใส่เสื้อผ้าเยอะให้รุ่มร่าม ช่วงเวลาเธอถอด ชั้นถอด สาวๆนุ่งกันสั้นๆ อู้วว์ ...
เลยลำบากหน่อยกับการอยู่ที่นี่ หน้าร้อนที่นี่ก็เหมือนหน้าหนาวที่ไทย ส่วนหน้าหนาวที่นี่จะเท่ากับหน้าร้อนที่ขั้วโลกเหนือรึเปล่าก็ไม่แน่ใจ แต่ทำให้เวลาไปไหนมาไหนต้องใส่เสื้อโค๊ท หนักก็หนัก วันหยุดเวลาที่ไปเดินห้างก็จะลำบากเป็นอย่างยื่ง หิ้วของแล้วต้องมาหิ้วเสื้อกันหนาวอีก .. คือมันไม่เหมือนเสื้อวอร์มที่จะเอามาผูกเอวแล้วเดินตัวปลิว เสื้อบ้านี่มันหนักชะมัด จะเอามามัดเอวคงต้องใช้เชือกรึว่าเข็มขัด ..
ถัดจากเสื้อลงไปจะเป็นกางเกง ใช่แล้ว เราจะมาเรียนรู้กันว่าเครื่องกันหนาวมีอะไรบ้าง มา เอาให้รู้กันจะๆไปเลย ไครอายุไม่ถึง 18 ให้อ่านปิดตา, อ่านเว้นบรรทัด หรืออ่านข้ามไปตามแต่บุญแต่กรรม ...
ขออธิบายเฉพาะเครืองกันหนาวผู้ชายแล้วกันนะ .. (พูดเหมือนจะมีความเชี่ยวชาญในเครื่องกันหนาวผู้หญิงด้วย 55) ..
เริ่มจากเสื้อข้างในอาจจะเลือกใส่กันแบบปกติได้ แต่ที่แน่ๆต้องมีเสื้อกันหนาวเป็นสำคัญ .. เสื้อกันหนาวที่ไทยรู้สึกว่าจะใช้ไม่ได้นะ ไม่ใช่ว่าผิดกฎหมาย ตำรวจจะจับ .. แต่เพราะเค้าออกแบบมาให้แกใช้งานกับหน้าหนาวที่ไทย (เท่านั้น) เอามากันลมหนาวที่นี่ออกจะไม่เหมาะ ไม่ควร .. จะกล้าเกินไปแล้ว ..
ที่เรา (ต้อง) มีคือ เสื้อแบบหนาๆ ข้างในเป็นขนเป็ด ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมต้องขนเป็ด ขนไก่ได้มั้ย เหมือนไม้กวาดงัย และเราก็ไม่รู้ด้วยว่าไอ้ขนในเสื้อมันขนเป็ดจริงรึเปล่า เป็นเป็ดอะไร เอาเป็นว่าให้มันกันหนาวได้ก็เป็นพอ ..
ยังอยู่กันที่เรื่องเสื้อ สิ่งที่เราไม่มีคือเสื้อหนัง (แส้หนังก็ไม่มี) เพราะรู้สึกว่าใส่แล้วไม่เข้ากะหน้าเราเลย .. แถมไม่รู้ด้วยว่าไอ้หนังที่มันเอามาทำ มันหนังอะไร ..
มีเพื่อนคนนึงซื้อเสื้อแล้วเอามาอวด พอดูไปดูมา มันเขียนว่าทำมาจาก pig leather 100% เพิ่งรู้นะเนี่ยว่าหนังหมูก็เอามาทำเป็นเครื่องหนังได้ .. ที่เคยเห็นนอกจากนี้ก็มีหนังแพะ .. เคยลองใส่แล้วรู้สึกคันแปลกๆ ไม่รู้เพราะเจ้าของเสื้อมันไม่อาบน้ำเปล่า .. แต่เราเองก็ไม่อาบเหมือนกัน 55
ไอเท็มต่อมาเป็นกางเกง ตอนแรกเห็นในหนัง เวลาหน้าร้อน ฝรั่งมันก็ใส่ยีนส์ หน้าหนาว มันก็ใส่ยีนส์ เอ่อ ยีนส์มันทนทานต่ออากาศหนาวได้อย่างงั้นเลยรึเนี่ย เพราะในขณะที่ข้างบนตัวเค้าใส่กันอย่างเยอะแยะด้วยเสื้อกันหนาว แต่ไม่เคยเห็นเลยที่ไครจะใส่ กางเกงกันหนาว ..
และแล้วเราก็ได้ค้นพบว่าความลับคือเค้ามีถุงน่องผู้ชายใส่กันข้างในไว้อีก 1 ชั้น (รึ 2 ชั้น) เมื่อรู้อย่างงี้แล้วเราก็รีบซื้อมาตุนไว้ก่อนเลย แรกๆเวลาใส่ก็จะอายนิดนึง ระแวงไปหมด เอ๊ะ ไครจะเห็นร่องรองถุงน่องที่แลบออกมารึเปล่านะ .. จะห้องน้ำก็จะต้องเข้าไปในห้องน้ำ จะยืนฉี่ก็ออกจะลำบาก ..
ผ่านไปๆ เริ่มทำใจได้ ปลอบใจตัวเองว่า ไครๆเค้าก็ใส่กัน ทุกวันนี้เลยใส่มาทำงานทุกวัน .. เหมือนเป็นปมด้อย
เพราะเจ้าถุงน่องผู้ชายนี่เอง ทำให้เราเข้าใจความจริงที่งงมาตั้งนาน ถามไครก็ไม่ได้ ตอนที่มาใหม่ๆ เวลาเข้าห้องน้ำผู้ชาย (ใช่ พิมพ์ถูกแล้ว) พวกหนุ่ม (แก่ด้วย) ที่นี่ เค้าจะไม่ชอบรูดซิบฉี่ .. นั่นแน่ อาจจะงงๆ ไม่รูดซิบแล้วจะฺฉี่กันได้ยังงัย มันก็เปรอะหมดสิ ไมฮะ เค้าถอดกางเกงฉี่ ..
ก็ไม่ถึงขนาดถลกกันลงมาจนเห็นแก้มก้นนะ แต่ที่เห็นมาเกือบ 95 % เวลาไปยืนฉี่เค้าจะต้องถอดเข็มขัด ไม่เข้าใจเหมือนกัน .. อยากถามเหมือนกันว่าพวกแกคิดว่าเค้าออกแบบซิบมาให้กุงเกงคุณผู้ชายเพื่อออะไรกัน ..
ถึงตอนนี้ก็เข้าใจ เพราะเค้ามีหลายชั้น เริ่มจากกางเกงใน บ๊อกเซ่อร์ ถุงน่องผู้ชาย และกางเกงข้างนอก .. เพราะแบบนี้เค้าเลยเคยชินกับแบบนี้มากกว่า ..
ผ่านกันไปกับเรื่องโป๊ๆของผู้ชาย มาต่อกันด้วยเครื่องกันหนาว .. สาวๆที่ปิดตาไว้ตอนแรกให้ลืมตาได้ ..
ไอเท็ม ที่สามที่ติดตัวตลอดคือถุงมือ เป็นของอีกอย่างที่หาซื้อยาก เพราะเราไปลองถุงมามาหลายเจ้า ถ้าซื้อถุงมือผู้ชายก็จะใหญ่เกิน ถุงมือผู้หญิงก็เล็กไป ถุงมือเด็กๆก็นิ้วสั้นๆ ใส่แล้วจับไม่ถนัด ระหว่างข้อนิ้วจะติดกันเป็นผังผืดเหมือนตีนเป็ด .. แต่ในที่สุดก็ได้มา แน่สองว่าซื้อมาสองข้างนะครับ ..
เรื่องเศร้าต่อเนื่องเลยกับการซื้อถุงมือ .. คนขายบอก 40 เพื่อนเราต่อให้ 20 คนขายบอกไม่ได้ เพื่อนบอกไม่ได้ชั้นไม่ซื้อ ทำท่าเดินออก คนขายมาถึงดึงแขน จูงกลับไปซื้อ พอดีว่าตอนนั้นเราหน้าบาง คนขายทำท่าทางว่าโมโห ประมานว่าต่อราคาซะเยอะ เราก็อาย รีบๆเลือกแล้วเดินออกมา ..
พอมาเจอทีหลังข้างถนนขายกัน 15 หยวนแบบยังไม่ต่อเลย เซ็งเป็ด(ปักกิ่ง) แถมอันที่เรารีบๆเลือกมายังมีขาดข้างใน เราต้องมานั่งเย็บ นั่งปะอีก .. เรื่องเศร้า ..
ไอเ็่ท็มนี้ ไม่พูดไม่ได้เลย เป็นอะไรที่เราทำหายที่ปักกิ่ง ไม่ๆไม่ใช่กล้อง อันนั้นแค่ทำตก ใช่แล้ว มันคือ หมวกไหมพรม .. พอกลับมาเราก็รีบไปซื้อหามาทดแทนลักษณะท่าทางเหมือนอันเดิมเด๊ะเลย ต่างกันแค่อันนี้สีเทา อันเก่าสีดำ .. แต่ต่อๆไปมันอาจจะกลายเป็นสีดำก็ได้ ค่อนข้างมั่นใจ ..
สุดท้าย เพราะเริ่มยาวและ จริงๆ ไม่ค่อยอยากเขียนยาวๆ กลัวไม่ตั้งใจอ่านกันอ่ะนะ แต่ถ้าเขียนสั้นๆอัพทุกวัน เดี๋ยวก็จะเบื่ออีกอ่ะ อะไรฟระ เขียนอะไรนักหนา .. ความตั้งใจ (ที่ไม่เคยทำได้คือ) อยากให้ได้ซักสองสามหน้า (เวลาเอาเมาส์รูด) ขนาดกำลังอ่านสบายๆพอๆกะอ่านซ้อเจ็ด 555
อ่ะ ออกจะเลยเถิดไป สุดท้ายแล้วจริงๆคือ ผ้าพันคอ ..
อาจจะเงียบแล้วแิอบนินทาว่า แหมๆ พ่อคุณ อะไรจะขนาดนั้น ยังกะเป็นดาราเกาหลี เอิ๊กๆ ..
มันช่วยได้จริงๆนะ ช่วงคอมันเป็นรอยต่อที่หมวกและปกเสื้อกันหนาวมันดูแลได้ไม่ทั่วถึง .. ก็ต้องใช้ผ้าพันคอนี่แหละ .. เศร้าอีกเล็กน้อย ชาวบ้านได้กัน (ฮ๊ะ) เค้าซื้อได้กันที่ราคา 10 หยวน เราซื้อแพงกว่าเท่าตัวเลย ..
ช่วงนี้สุดสับดาห์ไม่ค่อยจะได้ออกไปไหน ถ้าจะออกไปก็เล็งๆไว้ว่างอยากไปเล่นสกี .. เอาไว้ถ้าได้ไปเดี๋ยวมาเล่าต่อพร้อมๆกับภาพแล้วกันนะ ..
ป.ล. เปลี่ยนธีมแล้วนะ อันเก่าใช้งานได้ดีบน ไฟรเ่้อ้อฟ็อกส์ เปิดบนไออีแล้วแปลกๆ ลองเปลี่ยนเป็นอันใหม่ .. ปรากฎว่ากลับตรงข้ามกันซะอีก 555 (ความรู้ใหม่ เลข 5 ที่จีนสื่อความหมายถึงเสียงร้องให้ ในภาษาจีนอ่านว่า หวู่) ..
edit @ 11 Jan 2008 15:21:37 by Thee
edit @ 11 Jan 2008 15:51:49 by Thee
(นี่คือสภาพของต้มยำ"กุ้ง" ..)
